تبليغاتX
خودشناسی تا خدا شناسی

 

ولادت مولود کعبه ،علی ابن ابی طالب، حیدر کرار بر شیعیان جهان مبارک باد

 

 

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در شنبه ششم مرداد 1386 و ساعت 11:47 |

 

 

چـشـم دل بــاز کـن کــه جـان بـیـنـی

 

مـی گــویـنـد :

دنیـا هـمـه اش مکــررات اسـت زیــرا هــر خـاطـره ای ،

از بــدی یـاخـوبـی ، بـالاخــره مـی گــذرد و فــرامـوش مـی شـود .

وظـیـفـه انـسـانـیـتـی در مـا هـسـت کــه بــایــد انجـام بــدهـیــم یعـنـی

نـسـبـت بـه هـمـنـوع خـود مهـــربـان بـاشـیـم و خـدمـت بکـنـیـم و گــذشـت داشـتـه بـاشـیـم  ،

زیــرا انـتـقـام هـیـچـوقـت لــذت نــدارد بـلکـه پـشـیـمـانـی مـی دهـد ،

در صـورتـیـکـه گــذشـت هـمـیـشـه لــذت دارد .

راز مـوفـقـیـت اشخـاص بـزرگ در ایـنـسـت کـه

نـامـلایـمـات را نــدیــده مـیـگـیـرنــد ،

زیـرا چـنـیـن شخصی هــر شـکـسـتـی بــرایـش پـیـش بـیـایــد ، نــدیــده مـی گـیــرد

و هـمـیـنـطـور تــدریجـاً بــر اراده و قــدرت روحـی اش اضـافـه مـی شـود

تـا بـالاخــره مــرد نـابـغـه ای بـشـود .

چـون در زنــدگــانـی هــر ذی روحـی

غـیــر مـمـکـن اسـت کـه درعـالـم خـودش نـامـلایـمـات بــرایـش پـیـش نـیـایــد ،

پـس کــاری بکـنـد کـه نـامـلایـمـات را اسـیـر خـود بکـنـد

نـه ایـنـکـه او اسـیـر نـامـلایـمـات بـشـود .

... خــودکـشـی گــذشـتـه از ایـنـکـه در تـمـام ادیـان یـک گـنـاه عـظـیـم محـسـوب مـیـشـود ،

در اجـتـمـاع هـم نـمـیـتـوان او را شخـص  سـالـمـی قـلـمـــداد کــرد .

 

" چـشـم دل بـاز کـن کـه جـان بـیـنـی          آنچـه نـادیــدنـی اسـت آن بـیـنـی "

 

یـعـنـی چـشـم حـقـیـقـت بـیـن را بـازکـن

و در هــر امــری چــه دنـیـوی و چـه ا ُخـروی حـقـیـقـت آنــرا بـبـیـن .

چـه کـسـی نـمـیـدانــد کـه در زنــدگی نـامـلایـمـات و فــراز و نـشـیـب هـسـت

و یـا بـعــد از جــوانـی و پـیــری مــرگ هـسـت و غـیــره ؟

پـس وقـتـی انـسـان حـقـیـقـت را دیــد دیگــر نــاراحـت نـمـیـشـود .

هــرکـسـی ، اقــلاً روزی یکـبـار بـا شـخـصـی دو رو مــواجـه مـیـشـود ،

پـس اگــر پـشـت ســر او غـیـبـت کــردنــد نـبـایــد نــاراحـت بـشـود .

یـا کـسـی رئـیـس اداره ایـسـت ، هـمـه بــه او تـمـلـق مـی بــرنـد ،

وقـتـی از کـار افـتـاد دیگــر کـسـی بـه او تـوجـهـی نـدارد ،

نـبـایــد از ایـن مـوضـوعـات نـاراحـت بـشـود .

مـا آنچـه لازمـه طـی سـلـوک  و مـعـنـویـات خـودمــان اسـت ،

شـعـار خــود قــرار مـی دهـیــم و دیگــر کـاری هـم بـه کـار کـسـی نــداریـم .

 

گــویـنــد :

امـیــر تـیـمـور گـورکـان کـارش بـه جـایـی رسـیـد

کـه از هـمـه چـیــزقـطـع امـیــد کـرد ،

خــود را درجـای خـلـوتـی پـنـهـان کــرد تــا از گـرسـنـگـی بـمـیــرد .

مــورچـه ای را دیــد کـه دانـه ای سـنـگـیـن تـر از وزن خـودش را

مـیـخـواهــد از یک شـیـب بــه بــالا بـبــرد ؛

تـا نـیـمـه راه مـی رفـت و مـی افـتـاد ،

بـعــد از آنـکـه چـنــدیـن بــار افـتـاد بـالاخــره دانـه را بـالا بــرد .

ایـن پـشـتـکـار بـرایـش سـرمـشـق شـد ... و هـمـان امـیــر تـیـمـور بــزرگ شـد ...

 

 

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در یکشنبه بیستم خرداد 1386 و ساعت 21:22 |
 

 

اِنـّا لله و اِنـّا اِلیهِ راجـِعـُون

 

دوسـتـان ســلام

 

وقــتـی کـلام خــدا را مـی دیــدم ،

 بـه زیـبـایـی آن کـلام درود فــرسـتـادم

 

بـاز گـشـت هـمـه بــه سـوی اوسـت

    و

بـه مـفـهـوم بـهـــتـر و رسـا تــر

 

بـه هـمـانجـایـی بــر مـی گــردیـم ، کـه از آنجـا آمــده ایـم

 

ایـن کـلام ، کـلام خــداسـت

قــراری اسـت کــه خـودش گــذاشـتـه

بـا مـخــلـوق خـودش و بـه آنـهـا ایـن وعــده را داده اسـت

 

خـوش بــه حـال کـسـانـی کـه

در ایـن سـفـر رهـتـوشـه خــود را

بــه نـیـکـویـی هـمـــراه بـبـرنـد

 

قـلـبـی مـالا مـال ازعـشـق و مـحـبـت خــدا

دسـتـانـی پـُـر از خــدمـت بـه خـلـق

و چـشـمـانـی پـاک و سـراسـر انـتـظـار

از وصـال بـر حـق بــه ذات بـاریـتـعـالـی

و زبـانـی قـاصـر از شـکــر نـعـمـتـهـای خــداونــدی

و گـوشـی آمـادۀ دریـافت پـیـام ِ حـضـرت حـقّ

و احـسـاسـی کـه در هـمـه چـــیـز نـشـانـه ای از

وجـود خــداونـد رحـمـان و رحـــیـم

وشـامـه ای سـرشـار ازبـوی ِ عـِطــر مـسـت کـنـنـده هـسـتـی

 

دوسـتـان امــروز یکـی از دانـشـجـویـان مـعـنـوی

درازدسـت دادن عـمـوی خـود بـه سـوگ نـشـسـتـه بـود

 

 عـمـویـی کـه در نـهـایـت آرامـش و آسـایـش

بـا قـلـبـی سـرشـار از مـهـــر خــدا و دسـتـانـی پـُر از خـدمـت بـه خـلـق

اَنـبـان خـود را کـه مـمـلـو ازمحـبـت بــود ، رهـتـوشـه سـفـر نـمـود

و ایـن دنـیـای خـاکـی و فـانـی را وداع گـفت  

و بـه مـلـکـوت اعـلا سـرای

لـطـف و محـبـت و مـهـــربـانـی و دوسـتـی و شـادی ابـدی  شـتـافـت

 

روحـش شـاد  و جـایگـاهـش بهـشـت بــریـن بـاد

 

مـا نــیـزبـه نـوبـه خـود

 سـفـر جـاودانـی عـمـوی ایـن هـمـکـارعــزیــز را

 بـه ایـشآان و خـانـواده گــرامـی شـان

تسـلـیـت مـی گــویــیـم و بــرای بـاز مـانـدگــان

از درگـاه خــداونــد مـنـّان صـبــر جـمـیـل مسـئـلـت مـی نـمـایــیـم

 

   

 

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در سه شنبه هشتم خرداد 1386 و ساعت 4:43 |

تنها هدف از این زندگی ، شناخت خداست.

The sole purpose of this human life in nothing but the realization of God.

 

هر کس خدا را بجوید راهی به سوی او خواهد یافت.

He who walks in search of knowledge walks in the path of God.

 

شکیبایی با دیگران ، عشق است،

 شکیبایی با خود ، امید است ،

 شکیبایی با خدا ، ایمان است.

Patience whit others is Love,

Patience whit self is Hop,

Patience whit God is Faith.

 

 

 

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386 و ساعت 23:21 |

 

 

 

 

درسـی داشـتـیـم و در کـلاس مـعـلـم از بـزرگـی نـقـل مـی کـرد کـه :

 

در خــود فــرو تــا خــدا یــابــی

 

پـرسـیـدیـم کـه چـطـور بـایـد ایـن کـار را بکـنـیـم  ؟ مـعـلـم ادامـه داد :

 

"  چـیـزی کـه بـعـهـده مـاسـت در خـود فـرو رفـتـن اسـت ،

 یـعـنـی طـوری بـشـویـم کـه دیگــر خـود را نـبـیـنـیـم .

 هـرچـه خـودیـت و هـسـتی بـود در او فــرو رفـت و محـو شـد ،

 وقـتـی ایـنـهـا محـو شـدنـد جـایـش نــور خــدا مـی آیــد ،

 

چـون هـمـه چــیـز فـنـاسـت مگــر او .

 

در خـود فـرو رفـتـن : « مَـن عـَـرَف َ نـَفـسـه »  -  تـا خـدا یـابـی « قـَد عـَرَفَ رَبـّه »  

 

خـودشـنـاسـی در سـه « کـلـمـه » اسـت :

 

بـبـیـنـیـم از کجـا آمــده ایــم ؟

 

بــرای چــه آمــده ایــم ؟

 

و بــرای آنچـه کـه آمـده ایـم عـمـل کـنـیـم  تـا بـدانـیـم بـه کجـا مـی رویـم ؟

 

وقـتـی در خـود فـرو رفـتـی ، مـراحل طـی شـده اسـت و رسـیـدی بـه آنجـا 

 

« فـَقـَد عـَرَفَ رَبـّه » خــدا را شـنـاخـتـه ای ؛

 

چـون انـسـان تـا خـود را نـشـنـاخـتـه اسـت نمـی تـوانـد خــدا را بـشـنـاسـد .

وقـتـی خـود را شـنـاخـت ، مـی بـیـنـد ایـن جـسـمـی کـه هـسـت هـر کـدام از اجـزایـش

در یک حـدود مـعـیـنـی  عـمـل مـی کـنـنـد ؛ مـغــز و اراده هـمـه ایـنـهـا را مـی گـردانـد ،

بعـد مـی بـیـنـیـم کـه اراده هـم خـودش تحـت کـنـتـرل چـیـز دیگـری اسـت کـه روح نـامـیـده شـده اسـت

آنـوقـت مـی بـیـنـیـم روح هـم خـودش چــیـزی نـیـسـت و تحـت کـنـتـرل چـیـز دیگـری اسـت

 

«  فـَنـَفـَخـت ُ فـیـه مـِن روحـی  »

 

وقـتـی شـنـاخـتـیـم اون روح از کجـاسـت و از دمـیـدنـی اسـت کـه از خـدا دمـیــده شـده ،

بـایـد آن روح را پـرورش بـدهــیـم تـا بـرسـیـم بـه آنجـاکـه او را بـشـنـاسـیـم ،

آنـوقـت خـدا را مـی شـنـاسـیـم ؛ مـی رسـد بـه جـائی کـه بجـز خـدا نـبـیـنـد .

 

امـان از ایـن هـزار عـالـم ، دائـم از او امتـحـان مـی کـنـنـد و خـودش نمـی دانـد ، مـا

 

هیــچ بـودیـم ، هیــچ هـسـتـیـم ... فـقـط تـوئـی .

 

و خـود شـنـاسـی :

یعـنـی تمـام جـزئـیـات بـدن خـود را اعـم از جـسـم و روان ... و غـیـره را بـشـنـاسـیـم

 

 

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386 و ساعت 1:7 |

خــود شـنـاسـی

 

"  در خــود فــرو رو تـا خــدا یـابـی

 

 هــرکـه بخـواهـد خــدا را بشـنـاسـد ، ابـتــدا بـایـد خــود را بشـنـاسـد  "

 

اوسـت کـه قـادر و تـوانـاسـت ، اوسـت کـه بــر هـمـه چــیـز سـَرور اسـت

 

و هــرگــز جـز او پـشـت و پـنـاهـی نخــواهـی یـافـت

 

 عـلـم غـیـب و آسـمـان هـا و زمـیـن ، خـاص اوسـت

 

 او بـیـنـنـده و شـنـوای دانـا اسـت ، اوسـت کـه بــر هــر کـاری تـوانـاسـت .

 

دوسـتـان سـلام

سـلامـی بـه لطـافـت ، نسـیـم بـهـاری

سـلامـی بـه گـرمـی ، گـرمـای تـابـسـتـان

سـلامـی بـه زیـبـایـی ، بـرگـهـای پـایــیـزی

سـلامـی  بـه  پـاکـی ،  بــرفـهــای  زمـسـتـان

 

اولین روزی است که این وبلگ را راه انداختیم و هدف از راه انداختن این سایت

این است که از طریق خود شناسی به خدا شناسی برسیم و به همانجایی برسیم

که از اونجا اومدیم

 

نظرات و راهنمایی های شما چراغی خواهد بود ، که در این تاریک راه زندگی ،

راه را از بی راه ، خوب را از بد ، زیبا را از زشت ، بشناسیم و سرمشق زندگی خود قراردهیم

باشد ، که آن وظیفه ای را که خالق برعهده ما قرارداده  ، با انجام آن به حقوق خود برسیم .

 

آمین

 

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386 و ساعت 0:2 |

 

اول دفتر به نام ایزد منان

+ نوشته شده توسط دانشجویان معنوی در پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 0:41 |